To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.
Πνευματικά δικαιώματα δεν υπάρχουν. Οι ιδέες πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα. Άρα, η αντιγραφή επιτρέπεται.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

17 Οκτωβρίου 2017

Η "σύγκρουση των πολιτισμών" και η συνάντηση Τσίπρα-Τραμπ

Το 1998, ο εκδοτικός οίκος Terzo Books έδωσε στην κυκλοφορία το εξαιρετικά ενδιαφέρον και πολυσυζητημένο έργο του -μακαρίτη πλέον- πολιτειακού πολιτικού επιστήμονα και καθηγητή τού Χάρβαρντ Σάμιουελ Π. Χάντινγκτον "Η σύγκρουση των πολιτισμών και ο ανασχηματισμός της παγκόσμιας τάξης". Σε σύντομο χρονικό διάστημα ακολούθησε και δεύτερη έκδοση αλλά το βιβλίο ήταν εξαντλημένο εδώ και πολλά χρόνια, ώσπου επανεκδόθηκε πριν λίγο καιρό από τις εκδόσεις Πατάκη.

Με το έργο του αυτό, ο Χάντινγκτον επιχειρεί ουσιαστικά να απαντήσει στο πολύκροτο "Τέλος της Ιστορίας" του Φράνσις Φουκουγιάμα, όπου διατρανωνόταν η άποψη ότι η κατάρρευση του σοσιαλισμού οδηγεί αναπόφευκτα στην παγκόσμια ειρήνη διά της επικρατήσεως του καπιταλισμού. Ο Χάντινγκτον προσπαθεί να καταδείξει ότι οι συγκρούσεις και οι ρήξεις θα συνεχιστούν λόγω πολιτισμικών διαφορών.

Στο τρίτο μέρος τού βιβλίου του ("Η ανατέλλουσα τάξη των πολιτισμών"), ο Χάντινγκτον εισάγει τον όρο διχασμένες χώρες, ορίζοντας ως τέτοιες εκείνες όπου υπάρχουν μεγάλες ομάδες ανθρώπων που ανήκουν σε διαφορετικούς πολιτισμούς. "Μια διχασμένη χώρα", λέει ο Χάντινγκτον, "έχει μια κυρίαρχη κουλτούρα που την κατατάσσει σε έναν πολιτισμό αλλά οι πολιτικοί ηγέτες της επιθυμούν να την εντάξουν σε έναν άλλο". Παραδείγματα διχασμένων χωρών είναι η προεπαναστατική Ρωσσία (οι τσάροι επιθυμούσαν τον δυτικό πολιτισμό, αντίθετα προς την πλειοψηφία του λαού που προτιμούσε την ευρασιατική ορθοδοξία του), το Μεξικό (η άρχουσα τάξη επιθυμεί την πρόσδεση στο βορειοαμερικανικό άρμα παρ' ότι η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων αισθάνονται -και είναι- λατινοαμερικανοί), ακόμη δε και η Αυστραλία (οι κάτοικοι αισθάνονται δυτικοί αλλά η οικονομική ελίτ προτιμά την στροφή προς την Ασία, με την οποία γίνονται οι μεγάλες δουλειές).

"Η Δύση κέρδισε τον κόσμο όχι με την υπεροχή των ιδεών ή των αξιών ή της θρησκείας της (...)
αλλά μάλλον με την υπεροχή της στην εφαρμογή οργανωμένης βίας.
Οι δυτικοί συχνά ξεχνούν αυτό το γεγονός, οι μη δυτικοί ποτέ."  (Σάμιουελ Π. Χάντινγκτον)

Όμως, το κορυφαίο παράδειγμα διχασμένης χώρας είναι η Τουρκία, η οποία παραμένει διχασμένη εδώ και έναν αιώνα περίπου. Ήταν η δεκαετία του 1920, όταν ο Μουσταφά Κεμάλ επιχείρησε να "εκδυτικοποιήσει" (συγγνώμη για τον όρο) την χώρα με εξαιρετικά βίαιο τρόπο. Μεταξύ άλλων (όπου συμπεριλαμβάνονται οι εκκαθαρίσεις αρμενίων και ελλήνων) κατάργησε το αξίωμα του χαλίφη (δηλαδή, την κεντρική θρησκευτική εξουσία), την παραδοσιακή εκπαίδευση και τα θρησκευτικά υπουργεία, αντικατέστησε τα θρησκευτικά σχολεία με ενιαία δημόσια κοσμική εκπαίδευση, τα θρησκευτικά δικαστήρια με νομικό σύστημα ελβετικού τύπου και το παραδοσιακό ημερολόγιο με το Γρηγοριανό, απαγόρευσε τον φερετζέ και το φέσι, επέβαλε το λατινικό αλφάβητο αντί του αραβικού και αφαίρεσε από το ισλάμ τον τίτλο της επίσημης θρησκείας του κράτους.

Η κεμαλική αστική τάξη συνέχισε επί πολλές δεκαετίες την προσπάθεια να προσδέσει την χώρα στην Δύση: εισήγαγε τον πολυκομματισμό, μπήκε στο ΝΑΤΟ, αποδέχτηκε το Δόγμα Τρούμαν και το Σχέδιο Μάρσαλ, δέχτηκε πολιτειακές βάσεις και, γενικά, έφτασε να θεωρείται το ανατολικό προπύργιο της Δύσης στην προσπάθεια ανάσχεσης της σοβιετικής επέκτασης προς νότο. Το πρόβλημα της Τουρκίας είναι ότι το τέλος του ψυχρού πολέμου μείωσε την σημασία της για την Δύση. Έτσι, η προσπάθεια της αστικής εξουσίας να εντάξει την χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν τελεσφορεί.

Κατά τον Χάντινγκτον, "μια διχασμένη χώρα για να μπορέσει να επαναπροσδιορίσει την πολιτισμική της ταυτότητα, πρέπει να εξασφαλίσει τρεις τουλάχιστον όρους. Πρώτον, η πολιτική και οικονομική ελίτ της χώρας θα πρέπει να υποστηρίζουν αυτη την προσπάθεια επαναπροσδιορισμού της ταυτότητας. Δεύτερον, η κοινή γνώμη πρέπει τουλάχιστον να συναινεί. Τρίτον, ο ξενιστής πολιτισμός, που στις περισσότερες περιπτώσεις είναι η Δύση, θα πρέπει να είναι έτοιμος να υποδεχτεί τον προσήλυτο". Η Τουρκία έχει εξασφαλίσει τους δυο πρώτους όρους αλλά βρίσκεται πολύ μακρυά από την εκπλήρωση του τρίτου, λόγω της δυτικής ισλαμοφοβίας.

Πιο κάτω, ο Χάντινγκτον εξετάζει την κατάσταση στον ισλαμικό χώρο, εκφράζει το ερώτημα τι θα συμβεί αν αυτό ο χώρος ενοποιηθεί υπό μια ηγέτιδα χώρα και παρατηρεί ότι "η Τουρκία διαθέτει την ιστορία, τον πληθυσμό, μέσο επίπεδο οικονομικής ανάπτυξης, εθνική συνοχή και στρατιωτική παράδοση και ικανότητα για να γίνει κράτος πυρήνας του Ισλάμ. Ωστόσο, ο Ατατούρκ, με το να ορίσει κατηγορηματικά την Τουρκία ως κοσμική κοινωνία, εμπόδισε την τουρκική δημοκρατία να διαδεχτεί την Οθωμανική Αυτοκρατορία σ' αυτόν τον ρόλο. Η Τουρκία δεν θα μπορούσε καν να γίνει μέλος του ΟΙΣ (Οργανισμός Ισλαμικής Συνδιάσκεψης) λόγω της συνταγματικής δέσμευσής της να είναι κοσμικό το καθεστώς της. Όσο η Τουρκία θα συνεχίσει να αυτοχαρακτηρίζεται κοσμικό κράτος, δεν μπορεί να ηγηθεί του Ισλάμ. Τι θα συνέβαινε, όμως, αν η Τουρκία αποφάσιζε να επαναπροσδιορίσει την θέση της; Κάποια στιγμή η Τουρκία θα μπορέσει να εγκαταλείψει τον κουραστικό και εξευτελιστικό ρόλο του ζητιάνου που ικετεύει να γίνει μέλος της Δύσης και να συνεχίει τον εντυπωσιακό και σοβαρό ιστορικό της ρόλο ως του σημαντικότερου ισλαμικού συνομιλητή και ανατγωνιστή της Δύσης. Ο φονταμενταλισμός βρίσκεται σε άνοδο στην Τουρκία".

Ας θυμηθούμε ότι, τότε που έγραφε ο Χάντινγκτον όλα αυτά, δεν είχε ανατείλει ακόμη το άστρο τού Ταγίπ Ερντογκάν, ο οποίος έχει αποδυθεί σε μια προσπάθεια αποκαθήλωσης του Ατατούρκ και ενδυνάμωσης του ισλαμισμού στην χώρα. Είναι, λοιπόν, λογικό η Δύση να αντιμετωπίζει με άκρα σοβαρότητα το ενδεχόμενο "αποσκίρτησης" της Τουρκίας από το δυτικό στρατόπεδο και προσανατολισμού της προς το ισλαμικό.

Στιγμιότυπο από παλιότερη συνάντηση Τραμπ-Τσίπρα (Βρυξέλλες, 25/5/2017)

Ίσως να αναρωτιέται ο αναγνώστης γιατί θυμήθηκα όλα τούτα σήμερα. Αφορμή ήταν η προ ολίγου συνάντηση του πρωθυπουργού με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, η οποία έγινε με πρωτοβουλία τής Ουάσιγκτον και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε. Εκτίμησή μου είναι ότι οι ΗΠΑ προετοιμάζονται για πιθανή μεταστροφή τής Τουρκίας και στρώνουν το έδαφος ώστε να παίξει πλέον η Ελλάδα τον ρόλο που μέχρι τώρα παίζουν οι γείτονες ως ανατολικό μετερίζι της δύσης προς το ισλαμικό τόξο. Την εκτίμησή μου αυτή προσυπογράφουν τα αιτήματα των πολιτειακών για πενταετή -από μονοετή που ισχύει ως τώρα- συμφωνία για την Σούδα, για χρήση διαφόρων ελληνικών αεροδρομίων από τα αεροσκάφη τους, για παραχώρηση των Νεωρίου Σύρου προς εξυπηρέτηση των αναγκών τού στόλου τους, για συνεργασία στα ενεργειακά σχέδια (πολιτειακών συμφερόντων αγωγοί μεταφοράς υδρογονανθράκων) κλπ. τα οποία συζητήθηκαν σήμερα από τον Τσίπρα και τον Τραμπ. Παράλληλα, δεν μπορώ να μη λάβω υπ' όψη μου τις αποκαλύψεις για σχεδιαζόμενη αποθήκευση ατομικών όπλων στην αεροπορική βάση του Άραξου.

Εν κατακλείδι, ο φόβος για ενδεχόμενη πολιτισμική -και πολιτική- μεταστροφή της Τουρκίας σημαίνει την οριστική εγκατάλειψη μερικών αλήστου μνήμης σοσιαλιστικής προέλευσης συνθημάτων, όπως π.χ. "έξω τώρα οι αμερικάνοι", "φονιάδες των λαών αμερικάνοι", "έξω οι βάσεις του θανάτου" κλπ. Η ειρωνεία είναι ότι το θάψιμό τους γίνεται επί αριστερής διακυβέρνησης. Τελικά, η ιστορία έχει περίεργη αίσθηση του χιούμορ.


ΥΓ: Ίσως θα είχε ενδιαφέρον μια συζήτηση περί του αν και κατά πόσο είναι και η Ελλάδα μια διχασμένη χώρα (ειδικά μετά το δημοψήφισμα του 2015) αλλά αυτό ας το αφήσουμε για μια άλλη φορά.

16 Οκτωβρίου 2017

Καλή συνέχεια στο ταξίδι σας στις ΗΠΑ, κύριε Τσίπρα

Κινούμαστε γύρω από τις αρχές μιας ενεργητικής, πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής, η οποία επιτρέπει στη χώρα να αποτελεί πόλο σταθερότητας σε μια ευρύτερα αποσταθεροποιημένη περιοχή (…) Βρισκόμαστε σε ένα πολύ κρίσιμο σημείο στο χάρτη, γεγονός που αναβαθμίζει σημαντικά το ρόλο που καλείται η χώρα να διαδραματίσει.
Είναι σαφές ότι οι ΗΠΑ, με δεδομένο το ενδιαφέρον τους για τη σταθερότητα στην περιοχή, αλλά και την εξαιρετικά σημαντική αμυντική συνεργασία μας – μεταξύ άλλων και στη Σούδα- έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον να εργαστούν προς αυτήν την κατεύθυνση.
Βρισκόμαστε σε μία περίοδο που οι σκοποί της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας βρίσκουν κοινά σημεία με τη στρατηγική των ΗΠΑ στην περιοχή».
(Από τη συνέντευξη του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, 
στην εβδομαδιαία ομογενειακή εφημερίδα GREEK NEWS).
Μάλιστα. Ας επαναλάβουμε τις εκτιμήσεις του Αλέξη Τσίπρα, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού στις ΗΠΑ που ήδη έχει ξεκινήσει, με λίγα λόγια:
- Οι ΗΠΑ ενδιαφέρονται για τη σταθερότητα στην περιοχή μας.
- Οι σκοποί της εξωτερικής της Ελλάδας έχουν κοινά με τη στρατηγική των ΗΠΑ στην περιοχή.
- Με τις ΗΠΑ υπάρχει εξαιρετική συνεργασία, μεταξύ άλλων και στη βάση της Σούδα.

Ας θυμηθούμε, τώρα, κάποιες δηλώσεις του Γιάννη Δραγασάκη, τον Ιούλιο του 2015, από τη θέση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, όταν πρόεδρος των ΗΠΑ ήταν ο Μπ. Ομπάμα:
«Πρέπει να ευχαριστήσω δημόσια την κυβέρνηση των ΗΠΑ και τον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα, διότι ενδεχομένως χωρίς τη δική τους συμβολή και επιμονή ότι η συμφωνία πρέπει να περιλαμβάνει και θέματα χρέους και αναπτυξιακό ορίζοντα, ίσως να μην πετυχαίναμε. Ταυτόχρονα, όμως, στα θέματα των λεγόμενων μεταρρυθμίσεων, των εργασιακών θεμάτων και άλλων και οι ΗΠΑ και το ΔΝΤ, ειδικά το ΔΝΤ, θα ήταν πιο σκληρό σε νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις» (ηχητικό και άρθρο για το θέμα εδώ).
Ας θυμηθούμε και την επίσκεψη του Ομπάμα στην Ελλάδα (Νοέμβριος 2016), όταν η κυβέρνηση της «Αριστεράς» (ποιας;…) τον υποδέχθηκε, τον καλωσόρισε και τον τίμησε. Λέμε για τον «ειρηνικό» Ομπάμα της παρουσίας και των επεμβάσεων των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στη Λιβύη, στη Συρία, στη Σομαλία, των επιχειρήσεων στη Νιγηρία, στο Καμερούν και των παρεμβάσεων σε δεκάδες χώρες του πλανήτη, μέσω της οικονομικής κυριαρχίας των αμερικανικών συμφερόντων.


Ας φύγουμε για λίγο τώρα από τα «ευχαριστώ» στις ΗΠΑ, τα «κοινά σημεία με τη στρατηγική των ΗΠΑ», την «εξαιρετικά σημαντική αμυντική συνεργασία μας – μεταξύ άλλων και στη Σούδα», από την κυβέρνηση της «Αριστεράς» (ποιας;…). Ας πάμε στους άλλους, που δεν ήταν της «Αριστεράς» (ποιας;..).

Ο Γιώργος Παπανδρέου, ο πρωθυπουργός που έχει πια και βραβείο για τη θητεία του από το 2009 έως το 2011, δήλωνε – ως υπουργός Εξωτερικών (Washington Times, 10 Δεκεμβρίου 2000):
«Η Ελλάδα και οι ΗΠΑ συμμερίζονται κοινές αρχές, όπως δημοκρατία, ανθρώπινα δικαιώματα, περιφερειακή σταθερότητα…».
Ο Αντώνης Σαμαράς, όταν ήταν πρωθυπουργός, σημείωσε στη συνάντησή του με τον Ομπάμα στο Λευκό Οίκο (Αύγουστος 2013) ότι
οι δύο λαοί και οι δύο χώρες είναι κάτι περισσότερο από σύμμαχοι. Υποστηρίζουν τις ίδιες αξίες, την ελευθερία, τη Δημοκρατία και την ανεξαρτησία.
Ο Κώστας Σημίτης, το 1996, με εκείνο το άθλιο «Ευχαριστούμε την κυβέρνηση των ΗΠΑ» για τα Ίμια (βίντεο εδώ) έδειξε με τρόπο σαφή ποια εξωτερική πολιτική υπερασπίζεται.


Πάμε τώρα ξανά στη δήλωση του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος υποστηρίζει πως βρισκόμαστε «σε μία περίοδο που οι σκοποί της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας βρίσκουν κοινά σημεία με τη στρατηγική των ΗΠΑ στην περιοχή». Για να δούμε ένα μέρος της στρατηγικής των ΗΠΑ, στην ευρύτετερη περιοχή και την αντίδραση της κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, αλλά και της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ:


Το κείμενο που βλέπετε αριστερά είναι το σημείο 11 από τη Διακήρυξη της Μαδρίτης και αφορά τη Συρία. Στην αρχή της Διακήρυξης, στο σημείο 1, καταγράφεται ποιοι υπέγραψαν το κείμενο:
«Εμείς, οι Αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων της Κύπρου, της Γαλλίας, της Ελλάδας, της Ιταλίας, της Μάλτας, της Πορτογαλίας και της Ισπανίας, συναντηθήκαμε στη Μαδρίτη για την 3η Σύνοδο Κορυφής των χωρών του Νότου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 10 Απριλίου 2017».
Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Αλέξης Τσίπρας, συνυπογράφει – ως «αριστερός» πάντα – ότι:
«Η επίθεση που πραγματοποιήθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες στη στρατιωτική αεροπορική βάση Ας Σαϊράτ στη Συρία είχε την κατανοητή πρόθεση να προλάβει και να αποτρέψει την εξάπλωση και χρήση χημικών όπλων και ήταν περιορισμένη και επικεντρωμένη σε αυτόν τον στόχο».
Το κείμενο που βλέπετε δεξιά είναι το Ψήφισμα της Κ.Ε του ΣΥΡΙΖΑ για τη Συρία (εδώ οι αποφάσεις συνεδρίασης κι εδώ το ψήφισμα της ΚΕ του κυβερνώντος κόμματος):
«Ταυτόχρονα, πρέπει η διεθνής κοινότητα να μην επιτρέψει το έγκλημα αυτό να αποτελέσει πρόσχημα για νέους πολέμους στην πολύπαθη Μέση Ανατολή. Υπό το πρίσμα αυτό, καταδικάζουμε την πυραυλική επίθεση των ΗΠΑ στη Συρία, που παραπέμπει σε αντιλήψεις παγκόσμιου χωροφύλακα και υποκατάστασης των αρμόδιων διεθνών θεσμών, ενώ δημιουργεί κινδύνους διεθνούς σύρραξης».

Δεν γνωρίζουμε αν ο πρωθυπουργός θα επαναλάβει τις εκτιμήσεις του για τον Ντόναλντ Τραμπ, όταν τον συναντήσει στις ΗΠΑ, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του, που βρίσκεται σε εξέλιξη. Υπενθυμίζουμε πως Αλέξης Τσίπρας υποστήριζε για την περίπτωση εκλογής Τραμπ: «Ελπίζω να μη μας βρει κι αυτό το κακό». Επιπλέον, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Μπ. Ομπάμα στην Αθήνα, τον Νοέμβριο του περασμένου έτους μίλαγε για την «επιθετικότητα» και τον «εκκεντρικό τρόπο» του Τραμπ (βίντεο και για τις σχετικές δηλώσεις εδώ). Η εκτίμηση μας είναι πως δεν θα το κάνει, αλλά είμαστε ανοιχτοί και σε εκπλήξεις. Μιλάμε, άλλωστε, για έναν πρωθυπουργό που διαπραγματευόταν 17 ώρες για τη χώρα. Δεν μιλάμε για κανένα… τυχαίο, αλλά για ένα ήρωα! Το μνημόνιο ήρθε, βέβαια, αλλά ο κ. Τσίπρας πάλεψε σαν… λιοντάρι.

Για ορισμένα πράγματα, όμως, είμαστε απολύτως σίγουροι για την «Αριστερά» (ποια;…) του κ. Τσίπρα: Συνεχίζει εκείνη την παράδοση που παρέλαβε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, δηλαδή τη σχέση υποτέλειας του πολιτικού προσωπικού της χώρας με τις αμερικανικές κυβερνήσεις και τα αμερικανικά συμφέροντα.

Μια σχέση που έχει παρελθόν στην Ελλάδα: Την αμερικανοκίνητη χούντα, την τραγωδία στην Κύπρο, το σχέδιο Μάρσαλ, τις χαρές για τον αμερικανικό στόλο, τις βόμβες Ναπάλμ. Μια σχέση με μια χώρα τα συμφέροντας της οποίας υποκινούσαν και υποκινούν χούντες, σε ολόκληρο τον κόσμο, και βάζουν πιόνια που έβαλαν να «ηγηθούν» σε κάθε ορατό και αόρατο πραξικόπημα.


Εμείς, πάντως, με τις «παλικαρίσιες» δηλώσεις του κ. Τσίπρα – στην ίδια παλικαρίσια κατεύθυνση των προηγούμενων πρωθυπουργών- θυμηθήκαμε εκείνες τις δηλώσεις του Αμερικανού πρεσβευτή, Ρόμπερτ Κίλι, στην Ελλάδα το 1985. Τότε που το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ έσπευσε να μετριάσει τα λεγόμενα του. Τι είχε γίνει; (διαβάστε αναλυτικότερα εδώ). Ο Κίλι είχε οριστεί από την κυβέρνηση των ΗΠΑ να αντικαταστήσει τον Μόντιγκλ Στερνς. Στις 26 Ιουλίου του 1985, κατά τη διάρκεια της καθιερωμένης εξέτασής του από την αρμόδια επιτροπή της Γερουσίας, ρωτήθηκε για την πορεία των ελληνοαμερικανικών σχέσεων. Ο Κίλι απάντησε:
«Η βοήθεια των ΗΠΑ στην Ελλάδα μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο δημιούργησε αναπόφευκτα μια πελατειακή σχέση, από την οποία θέλουν να ξεφύγουν και δικαιολογημένα μάλιστα, δεδομένου ότι η χώρα είναι πολύ ισχυρότερη τώρα, οικονομικά και στρατιωτικά».
Στις 31 Ιούλη της ίδιας χρονιάς το Στέιτ Ντιπάρτμεντ αναφέρει στην ανακοίνωσή του:
«Ούτε ο πρεσβευτής Κίλι, ούτε οποιοσδήποτε άλλος στην κυβέρνηση των ΗΠΑ πιστεύει ότι ελεύθερα εκλεγμένες δημοκρατικές κυβερνήσεις στη διάρκεια αυτής της περιόδου (σ.σ. μετά τον Εμφύλιο) και μετά υπήρξαν υποτελείς στις ΗΠΑ. Απεναντίας, οι κυβερνήσεις αυτές υπερασπίστηκαν με συνέπεια τα ζωτικά συμφέροντα της Ελλάδας και τις σεβόμαστε για τούτο».

Καλή συνέχεια στο ταξίδι σας στις ΗΠΑ, κύριε Τσίπρα.

------------------------------------------------------
Σημείωση ιστολογίου: Λόγω σοβαρών υποχρεώσεων και ελλείψεως χρόνου, αναγκάζομαι σήμερα να καταφύγω στην παλιά μέθοδο της αντιγραφής. Το παραπάνω κείμενο ανήκει στον Γεράσιμο Χολέβα και δημοσιεύθηκε με τον ίδιο τίτλο χτες στον ιστότοπο "Ημεροδρόμος".

14 Οκτωβρίου 2017

Σαββατιάτικα (174) - τα εξωγήινα

*** Εκεί ψηλά στον Υμηττό υπάρχει κάποιο μυστικό. *** Μικροδράκουλας: "Νεαρός θέλησε να αλλάξει φύλο επειδή ανέβηκε στον Υμηττό και του το ζήτησε ένας εξωγήινος." *** Εξωγήινος στον Τρελό; *** Τρελός είσαι, βρε; *** Εξωγήινη αριστεία. *** Γιατί γελάτε γήινοι; *** Συριζαίος κι ο εξωγήινος, ρε συ Κούλη; *** Ως και τα άλιεν εναντίον σου είναι, ρε γαμώτο; *** Να φυλάγεσαι από τον Νταρθ Βέιντερ! *** Παιδάκι μου, πριν διαβάσεις τους λόγους σου, τους ρίχνεις έστω μια ματιά στο σπίτι; *** Δεν το καταλαβαίνεις ότι έχεις καταντήσει χειρότερος κι από τον Μαυρογιαλούρο; *** Βρε ούφο, πληρώνεις επικοινωνιολόγους που σ' αφήνουν αμολυτό να πετάς τέτοιες μπούρδες; *** Τζάμπα τα λεφτά... τζἀμπα. *** Ρε παιδιά, είναι σίγουρο ότι τούτο δω είναι παιδί τού Μητσοτάκουλα; *** Κι από ποιον πήρε και βγήκε τόσο βλαμμένο; *** Το νομοσχέδιο για την ταυτότητα φύλου πέρασε, οι εξωγήινοι πήραν ψήφο εμπιστοσύνης. *** Εξωγήινοι στον Υμηττό, σατανιστές στην Πεντέλη,
Ξέρω, ξέρω! Μόνο αεροπλανάκια για δώρο!
λύκοι στην Πάρνηθα... *** Είσαστε περικυκλωμένοι, αδέρφια αθηναίοι! *** Κωλόχαρτος: "Βλέπω τον πρώτο ισοβίτη που θα κάνει αίτηση αλλαγής φύλου για να πάει στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού." *** Να, μα την Παναγία, έτσι το είπε, πιστέψτε με! *** Δηλαδή, τι; δεν έχετε ικανό τον Άδωνη να πετάξει τέτοια κοτρώνα; *** Αληθεύει ότι, με βάση στοιχεία σοβαρής μελέτης, οι γκέυ αυξήθηκαν κατά 30% τα τελευταία χρόνια; *** Και γιατί δυσανασχετείτε με αυτή την αύξηση; *** Δηλαδή, σας χαλάει που αυξήθηκαν οι πιθανότητες να βρείτε γκόμενα επί τέλους; *** Μήπως οι τρανσφόρμερς είναι τρανς εξωγήινοι; *** Δένδιας: "Η δολοφονία του Ζαφειρόπουλου επιβεβαιώνει ότι η χώρα διανύει μια περίοδο βίας και αίματος εδώ και 2,5 χρόνια." *** Νίκο μου, πρέπει να σου πω εγώ ότι είπες χοντρομαλακία ή το κατάλαβες από μόνος σου; *** Μέχρι και τα μαλλιά σου σε σιχαθήκανε και σε παράτησαν, βρε παπάρα, κι ακόμη μυαλό δεν έβαλες, π' ανάθεμά σε. *** Λοβέρδος ο Γιάννης: "Έχω πάθει σοκ από την δολοφονία... θα γίνουμε Κολομβία;" *** Εμ, Γιάννη μου, αφού δεν θες να γίνουμε Κούβα όπου υπάρχει μηδενική εγκληματικότητα, τι να σου κάνω; *** Πορτοσάλτες: "Επενδύσεις σε ανασφαλές πεδίο, που θυμίζει Κολομβία, δεν γίνονται." *** Αποφασίστε, ρε παιδιά, Βενεζουέλα είμαστε ή Κολομβία; *** Όχι τίποτ' άλλο αλλά οι δυο τους έχουν χοντρή κόντρα πολλά χρόνια τώρα και δεν είναι σοφό να βρεθούμε στην μέση. *** Δηλαδή, έρχονται οι εξωγήινοι και μας κάνουν ντιγκιντάγκες; *** Αυτό πάλι που γινόμαστε Κολομβία μόνο όταν δολοφονείται δικηγόρος γιος υπουργού και όχι ταξιτζής γιος αγρότη, πολύ με μπερδεύει. *** Πάγκαλος: "Τάτσι-μίτσι-κότσι της κυβέρνησης με τρομοκράτες." *** Θοδωράκη, κάποτε είχες χιούμορ αλλά τώρα έχεις τερματίσει την γελοιότητα. *** Τα ίδια έλεγε και ο Μίκης πριν 30 χρόνια, όταν έδειχνε τον Ανδρέα ως ιθύνοντα νου της 17 Νοέμβρη... θυμάσαι; *** Η διαφορά σας είναι ότι την ανοησία τού Μίκη είχαμε λόγους να την παραβλέψουμε, αν
Όταν οι δημαρχαίοι είναι άντρες, τέτοια δελτία τύπου βγάζουν!
καταλαβαίνεις τι εννοώ. *** Εξωγήινοι του κώλου. *** Αυτό που βγήκε όλη η αντιπολίτευση και σπεκουλάρησε με αφορμή την δολοφονία, πώς το κρίνετε; *** Τόσο σίγουροι είναι όλοι πως ο Ζαφειρόπουλος δεν ήταν ανακατεμένος σε τίποτε περίεργες δουλειές; *** Εγώ μια πισινή ώσπου να βγει το πόρισμα, θα την κράταγα. *** Όχι σαν τον Χατζηνίκο, που κουβέντιαζε στο δελτίο με τον Βορίδη για τις ευθύνες της κυβέρνησης στην δολοφονία. *** A propos, Χατζηνίκο, κουκουλοφόροι λέγονται όσοι φοράνε κουκούλα, μη το ξεχνάς. *** Αυτοί πού φάγανε τον Ζάφη δείχνανε τις φάτσες τους φόρα παρτίδα. *** Άμα βρεθεί στον έρωτα, άντρας να είναι τίμιος, αυτό θα πει πως βρέθηκε ο πρώτος εξωγήινος (Λίτσα Γιαγκούση). *** Τραμπ: "Πήγα στο Πουέρτο Ρίκο και συναντήθηκα με τον πρόεδρο των Παρθένων Νήσων." *** Ντόναλντ, λίγο θες για να ξεπεράσεις τον Μπους τον μικρό στην βλακεία. *** Μου επιτρέπεις να σου θυμίσω ότι οι Παρθένες νήσοι μπορεί να έχουν δικό τους κυβερνήτη αλλά πρόεδρός τους είσαι εσύ; *** Έτσι, να σε προλάβω, μη κάνεις καμμιά μαλακία και κηρύξεις κανέναν πόλεμο κατά του εαυτού σου. *** Κασιδιάρης: "Τρία πράγματα δεν κάνεις στην πολιτική: δεν υποχωρείς, δεν ανακαλείς και δεν παραδέχεσαι τα λάθη σου." *** Ώπα το ναζίδιο! *** Και πετάχηκε κι ο Ζούλας να του πει "εύγε". *** Εύγε στην λογοκλοπή, Κωνσταντίνε; *** Έχεις αυτό το μαλακισμένο ικανό να σκεφτεί τέτοια; *** Τσιτάτο του Ναπολέοντα αντέγραψε το πανάκι, για να πουλήσει μούρη στους κάφρους που τον ακούνε. *** Προσεχώς στους κινηματογράφους: "Το κβαντικό άλμα του εξωγήινου". *** Ραγκούσης: "Το ερώτημα δεν είναι γιατί μπήκαμε στα μνημόνια, είναι γιατί κολλήσαμε στα
Τέσσερα λεπτά για να ξεπαρκάρεις, ρε Θανάση;
μνημόνια." *** Ρε Γιάννη, εσείς τα ψηφίζετε, εμάς ρωτάς, μη σου χέσω την σοσιαλδημοκρατία; *** Άσε με, ρε Θανάση, που η χτεσινή Παρασκευή και 13 σου πήγε γρουσουζιά και τράκαρες το αμάξι. *** Εμένα μου πήγε μια χαρά: έπεσα στον πιο γαμάτο κόκκορα μακαρονάδα που έχω φάει εδώ και χρόνια. *** Το αμάξι το τράκαρες επειδή πήρες το δίπλωμα με δυο ντενεκέδες λάδι. *** Αληθεύει ότι βραβεύεται το ζαβό από την International Leadership Association με το βραβείο ηγετικής προσφοράς; *** Ως ηγέτης του ΚιΔηΣο ή της Σοσιαλιστικής Διεθνούς; *** Ορίστεεεεε; *** Βραβεύεται για τις επιλογές και την πολιτική του ως πρωθύ; *** Αποκλείεται... κάποιος μας κάνει πλάκα. *** Πόσα λέτε να τους έδωσε για να τον βραβεύσουν; *** Αν δεν γίνεται με λεφτά αυτή η δουλειά, γιατί δεν βραβεύουν και τον γκαβό; *** Λίγες μαλακίες έκανε κι αυτός ως πρωθύ; *** Είμαστε όλοι υβρίδια (Νotis) *** Πώς σας φάνηκε η πρόταση Τσιρώνη να μπορεί κάποιος να καλλιεργεί την κάνναβή του στο μπαλκόνι του έναντι παραβόλου; *** Κατ' αρχάς, να πούμε ότι η ιδέα "ο καθένας την γλαστρούλα του" είναι του Γιωργάκη, άλλο που δεν πρόκαμε να την υλοποιήσει. *** Ο Τσιρώνης απλώς προσθέτει το μπαφόσημο. *** Υπουργέ μου, το μπαφόσημο θα είναι φιξ ή κυμαινόμενο ανάλογα με το μέγεθος της γλάστρας και του φυτού; *** Κάπως σαν τα τέλη κυκλοφορίας, δηλαδή; *** Τι ωραίο καιρό κάνει, ρε Μάνια; *** Γαμώ τον καιρό, δηλαδή, που δεν μπορεί να αποφασίσει αν κάνει κρύο ή ζέστη. *** Φεύγουμε το πρωί για
Ευτυχισμένα χρόνια
δουλειά με φούτερ και κουβαλάμε το μακό με τον Χέντριξ στην τσάντα για να επιστρέψουμε το μεσημέρι. *** Αν ζητήσω ακρόαση θεού και αλλαγή πλανήτη, έχω ελπίδα να γλιτώσω; *** Κορίτσια, πήρατε χαμπάρι ότι χτες ήταν η παγκόσμια ημέρα χωρίς σουτιέν ή στο μουτζό σας; *** Προσωπικά, πολύ απογοητεύτηκα που καμμιά συνάδελφος δεν τίμησε την χτεσινή μέρα. *** Τζάμπα η προσμονή για να διαπιστώσω ποιανής είναι πράγματι στητά και ποιανής έχουν υποκύψει στον νόμο της βαρύτητας. *** Παρεμπιπτόντως, πείτε μου ότι κάτι τσόκαρα με γουνάκι που βλέπω στις βιτρίνες δεν είναι μόδα εφέτος. *** Δεν θα το αντέξω, σας το λέω. *** Εξωγήινοι είναι οι περιπτεράδες που δεν κατουράνε ποτέ. *** Ελπίζω ότι μετά τα σημερινά "Σαββατιάτικα" θα αλλάξει ο τρόπος που αντιμετωπίζετε το θέμα "εξωγήινοι". *** Το μελαγχολικό παλληκαράκι της πρώτης φωτογραφίας έμελλε να αναδειχτεί στον μεγαλύτερο καταζητούμενο, ως τρομοκράτη, της ιστορίας. *** Φυσικά, είναι ο Οσάμα Μπιν Λάντεν, τον οποίο βλέπετε και στην τελευταία φωτογραφία τής 3/2/1980, να δείχνει την χρήση ενός όπλου στον αλήστου μνήμης σύμβουλο του προέδρου Τζίμμυ Κάρτερ Ζμπίγκνιου Μπρζεζίνσκι. *** Για να σας γλυκάνω αλλά και επειδή τον ανέφερα πρωτύτερα, θα σας αποχαιρετήσω με Τζίμμυ Χέντριξ. *** Στο πλατώ, λοιπόν, το διαχρονικό, αν και ήδη πενηντάχρονο, "Are You Experienced?" για να αρχίσουμε ακούγοντας τους Jimi Hendrix Experience στο "Foxy Lady" και όπου πάει. *** Δυστυχώς, το αυθεντικό άλμπουμ δεν υπάρχει στο Youtube, οπότε βολευτείτε ακούγοντας το κομμάτι live. *** Δεν φαντάζομαι να σας χαλάσει! *** Καλό σαββατοκύριακο και να προσέχετε διότι... *** ... Ζουν ανάμεσά μας. ***

13 Οκτωβρίου 2017

Η μάχη της Ηλεκτρικής (13/10/1944)

Ώρα 9.45' το πρωί της 12ης Οκτώβρη του 1944. Τα ναζιστικά στρατεύματα αποχωρούν απ' την Αθήνα. Ο λαός αρχίζει να βγαίνει στους δρόμους. Οι μάχες όμως δεν έχουν τελειώσει. Τέσσερα τάγματα του 1ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ στον Πειραιά έχουν μερόνυχτα να κλείσουν μάτι. Από τις αρχές του Σεπτέμβρη η διοίκηση του 1ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ έχει την πληροφορία ότι οι γερμανοί έχουν υπονομεύσει όλες τις βιομηχανικές και λιμενικές εγκαταστάσεις στον Πειραιά και έχουν αποφασίσει να τις τινάξουν στον αέρα ταυτόχρονα με την αποχώρηση των δυνάμεών τους. Η επιδίωξή τους αυτή θα μπορούσε να υλοποιηθεί αναίμακτα, καθώς ήδη ο στρατιωτικός διοικητής Αττικής στρατηγός Παναγιώτης Σπηλιωτόπουλος και οι άγγλοι είχαν δώσει εντολή να μην αναλάβει καμιά επιθετική ενέργεια ο ΕΛΑΣ κατά των γερμανών όταν θα αποχωρούσαν από την Αθήνα.

Η εντολή αυτή δεν ήταν από φιλάνθρωπα αισθήματα. Οι αστικές δυνάμεις στην Ελλάδα και οι βρεττανοί σύμμαχοί τους είχαν πολύ καθαρή άποψη για την επόμενη μέρα της απελευθέρωσης. Έχοντας αταλάντευτο ταξικό κριτήριο και ένστικτο, προετοίμαζαν την επόμενη μέρα, δηλαδή την ομαλή διαδοχή από την τριπλή κατοχή και την επαναφορά των κομμάτων της αστικής τάξης στην εξουσία. Ένας λαός οπλισμένος, χειραφετημένος και με τις βασικές, στρατηγικές επιχειρήσεις στα χέρια του, οι οποίες κατά βάση διέθεταν ένοπλη εργατική φρουρά, τους ήταν εμπόδιο. Επιπρόσθετα, όλες οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις -και ο Άξονας και οι Σύμμαχοι- είχαν πολύ καθαρό ότι σε καμιά των περιπτώσεων η Σοβιετική Ενωση δεν θα έπρεπε να αποκτήσει πρόσβαση στην Ανατολική Μεσόγειο, σε ένα κρίσιμο γεωστρατηγικό τμήμα, μέσω μιας εξουσίας όπου κουμάντο σ' αυτόν τον τόπο θα έκανε ο ίδιος ο λαός.


Το 6ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ με στρατιωτικό διοικητή τον Σωτήρη Κύβελο και καπετάνιο τον Νίκανδρο Κεπέση, από τις αρχές του Σεπτέμβρη ακόμα, διατάσσει τις δυνάμεις του έτσι που να κρατηθεί ο Πειραιάς κάτω από τον έλεγχο του ΕΛΑΣ και να δοθεί μάχη για τη σωτηρία των υποδομών. Στη διάθεσή τους έχουν 280 ντουφέκια και 20 αυτόματα, σχεδόν τίποτα μπροστά στην υπεροπλία της Βέρμαχτ, που διέθεσε ειδικά για την προστασία της ομάδας που θα έκανε την ανατίναξη ένα τάγμα με βαριά πυροβόλα, όλμους και τανκς. Είχαν στήσει τέσσερα πυροβόλα στο κέντρο της πόλης, τον Προφήτη Ηλία, και στον Καραβά της Κοκκινιάς.

Το πρώτο τάγμα, του 6ου Συντάγματος, με διοικητή τον "Νώντα" (τον έφεδρο υπολοχαγό Πέτρο Ευσταθόπουλο) και καπετάνιο τον Αλέκο Βαρυτιμίδη, παίρνει διάταξη στην περιοχή από Ηλεκτρικό Σταθμό και Ρετσίνα έως το Πέραμα. Στην ευθύνη του έχει τα εργοστάσια Παπαστράτος, Αλευρόμυλοι, Λιπάσματα, Τσιμέντα και Ηλεκτρική (Πάουερ). Όλα υπονομευμένα με εκρηκτικά. Ειδικά για την Ηλεκτρική ο ΕΛΑΣ γνωρίζει από τον αρχιτεχνίτη ότι το εργοστάσιο είναι υπονομευμένο με τέσσερις τόννους εκρηκτικά. Μέσα στο εργοστάσιο δρα ήδη σε απόλυτη παρανομία ο λόχος Ηλεκτρικής του ΕΛΑΣ με επικεφαλής τον Σωτήρη Καλαμπόκη. Στον Ευσταθόπουλο δίνεται διαταγή να κρατηθεί ειδικά το εργοστάσιο της Ηλεκτρικής πάση θυσία.

Ο πρώτος λόχος του τάγματος, με τους Αντώνη Αντύπα και Βασίλη Λαγωνίκα στη διοίκηση, κρατά από Ταμπούρια προς Πειραιά, ο δεύτερος με τον Βασίλη Βεζυρόπουλο κρατά από την Αμφιάλη έως και το ύψωμα του Αγ. Γεωργίου (αυτός κρατά την Ηλεκτρική), ο τρίτος λόχος με τον Χρήστο Ιωακειμίδη είναι στην Ευγένεια και κρατά το ύψωμα αριστερά (νοτιοανατολικά) της Ηλεκτρικής και ο 4ος με τους Αριστείδη Σπύρου και Δικαίο Κατσικαδάκο κρατά από οδό Κυδωνίων έως τον Αγ. Διονύση στο λιμάνι.
Ο χρόνος μετρούσε αντίστροφα καθώς, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Σωτήρη Κύβελου, ο ΕΛΑΣ γνώριζε ότι η ανατίναξη των εργοστασίων θα γίνει στις 12 Οκτώβρη στις 3 το μεσημέρι. Έπρεπε να εξουδετερωθεί το κέντρο ανατίναξης, δηλαδή το σημείο στο οποίο κατέληγαν όλες οι καλωδιώσεις. Αυτό βρισκόταν στη διασταύρωση Οδυσσέως και Ευαγγελιστρίας. Ήταν ένα τσιμεντένιο οχυρό βάθους 4-5 μέτρων. Παραμονές της επιχείρησης αυτομόλησε γερμανός αξιωματικός και παρέδωσε στον ΕΛΑΣ το σχέδιο των καλωδιώσεων. Ταυτόχρονα, ο ΕΛΑΣ εξασφάλισε από τις δυνάμεις των ιταλών την παράδοση των όπλων τους στις δικές του δυνάμεις ενώ εργάτες του λιμανιού αρπάζουν πυρομαχικά από τις γερμανικές αποθήκες.

Συγκροτήθηκε επίλεκτο τμήμα από το 4ο τάγμα του ΕΛΑΣ, που ήταν στο κέντρο του Πειραιά, με τη συνδρομή του ΕΛΑΝ και επικεφαλής τον έφεδρο ανθυπολοχαγό Μιλτιάδη Αλικάκο και τον καπετάνιο του τάγματος Σωτήρη Καλαμπόκη. Με βάση το σχέδιο, την νύχτα 11 προς 12 Οκτώβρη έκοψαν τα καλώδια στα σημεία διασταύρωσης στην οδό 2ης Μεραρχίας και Κολοκοτρώνη, από τα οποία θα ανατινάζονταν η Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, το Τελωνείο και η αριστερή πλευρά του λιμανιού. Έκοψαν επίσης τα καλώδια στη γέφυρα του Αη-Διονύση, από τα οποία θα τινάζονταν η δεξιά πλευρά του λιμανιού, τα Λιπάσματα και η Ηλεκτρική. Χαμογελώντας, το πρωί ο Καλαμπόκης παραδίδει στη διοίκηση του 6ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ τυλιγμένα σε εφημερίδα τα κομμένα καλώδια.

Οι γερμανοί στέλνουν περίπολο στα Ταμπούρια για την επανασύνδεση των καλωδίων. Γίνεται μάχη κατά την οποία αφήνουν στον τόπο 3 νεκρούς και όλα τα υλικά τους. Είχε προηγηθεί μάχη το πρωί της 11 Οκτώβρη στην ίδια την Ηλεκτρική, καθώς οι γερμανοί συνέλαβαν 4 ελασίτες την ώρα που έκαναν αποναρκοθέτηση στην ευρύτερη περιοχή και τους έκλεισαν στο εργοστάσιο. Το εργοστάσιο κυκλώθηκε από δυνάμεις του ΕΛΑΣ και οι γερμανοί κινούν τμήματά τους για ενίσχυση από το εργοστάσιο της ΚΟΠΗ (*). Αρχίζει σφοδρή μάχη μπροστά στο νεκροταφείο της Ανάστασης. Οι γερμανοί αναγκάζονται να υποχωρήσουν, με τον ΕΛΑΣ να μετρά τους πρώτους τρεις νεκρούς του σ' αυτήν την επιχείρηση. Οι 4 ελασίτες αφήνονται ελεύθεροι, παραδίδεται η γερμανική φρουρά του εργοστασίου και εγκαθίσταται φρουρά από τον ΕΛΑΣ.

Στις 3 το μεσημέρι της 12ης Οκτώβρη, καθώς οι ανατινάξεις δεν μπορούν να γίνουν, οι γερμανοί στέλνουν τμήματα να κάνουν ανατινάξεις με νάρκες. Κατορθώνουν να κάνουν μόνο μία σ' έναν γερανό στο λιμάνι. Ο Πειραιάς είναι ήδη ολόκληρος στα χέρια του ΕΛΑΣ. Η μάχη όμως δεν έχει τελειώσει. Από τη Θηβών, γερμανικά τμήματα κατεβαίνουν στον Πειραιά. Στη Λεύκα γίνεται μάχη. Αναγκάζονται να υποχωρήσουν, όμως ο ΕΛΑΣ μετρά ανάμεσα στους νεκρούς του τον ίδιο τον διοικητή του Τάγματος Σωτήρη Καλαμπόκη, που είχε κόψει τα καλώδια, και τον καπετάνιο του ΕΛΑΝ Π. Καβαλιεράτο. Ηταν το τίμημα για να σωθεί από την ανατίναξη η μεγάλη περιστρεφόμενη "πλάκα" του ΟΣΕ.

Το ίδιο βράδυ, δώδεκα με μία τη νύχτα, ξημερώνοντας η Παρασκευή 13 του μήνα, γερμανικό τμήμα με 60 επίλεκτους και 4 βαριά πυροβόλα ανατινάζει αποθήκες της Shell στο Ικόνιο του Περάματος κι από 'κει κατευθύνεται προς την Ηλεκτρική. Το ΕΑΜ και η ΕΠΟΝ καλούν το λαό να στήσει οδοφράγματα για να εμποδιστεί η κάθοδος των τανκς που αρχίζουν να κατεβαίνουν από το Δαφνί. Όλοι οι δρόμοι κλείνουν. Σε βοήθεια των μαχητών του ΕΛΑΣ έρχονται οπλισμένοι εργάτες της Ηλεκτρικής, υπό τον μηχανικό υπηρεσίας Βενιζέλο Αποστολίδη. Ανάμεσά τους και ο Βασίλης Βέγγος, πατέρας του Θανάση. Οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ καθηλώνουν τις δυνάμεις των γερμανών στη γέφυρα ανάμεσα στο Σαπουνάδικο και τους Μύλους του Αγ. Γεωργίου.

Η μάχη κρατά δυόμιση ώρες και τελειώνει με 11 νεκρούς γερμανούς στρατιώτες, 21 τραυματίες και τους υπόλοιπους 24 αιχμαλώτους. Ανάμεσα στους τελευταίους βρίσκεται και ο διοικητής τους Χανς Λίντερμαν. Ο ΕΛΑΣ μετρά άλλους οκτώ νεκρούς σ' αυτήν τη μάχη. Μαζί με τους τρεις της προηγούμενης μέρας, γίνονται έντεκα: Αντώνης Καλαποθάκος (γραμματέας της εργοστασιακής οργάνωσης του ΕΑΜ), Νέστορας Γεωργιάδης (εργάτης της Ηλεκτρικής), Δημήτρης Μαργαρώνης, Ιωάννης Ηλιόπουλος, Παναγιώτης Κοσμίδης, Γρηγόρης Μεγγίσογλου, Συρίγος Παπάζογλου, Γιώργος Γκιόρδας, Ανδρέας Κουνούπας, Παναγιώτης Μαυρομμάτης και Ακρίτας Τοροσιάδης. Η κηδεία τους γίνεται στις 16 Οκτώβρη με πάνδημη συμμετοχή.


Ο διευθυντής του εργοστασίου της Ηλεκτρικής Γεωργιάδης, στην επιστολή που απεύθυνε στις 18 Οκτωβρίου προς τον διοικητή του ΕΛΑΣ Πειραιά, αναφέρει μεταξύ άλλων: "Με μεγάλη συγκίνηση σπεύδουμε να εκφράσουμε τη βαθύτατη ευγνωμοσύνη του προσωπικού του Εργοστασίου της Ηλεκτρικής Εταιρείας για την πολύτιμη και σωτήρια βοήθεια που πρόσφερε ο ηρωικός στρατός του ΕΛΑΣ κατά την ημέρα της 13ης Οκτωβρίου για την απόκρουση της βαρβάρου γερμανικής επιθέσεως. Και η συναίσθηση ότι εκάματε το καθήκον σας προς την πατρίδα είναι η μόνη σας ικανοποίηση. Κλαίμε μαζί σας τους ένδοξους νεκρούς και η μνήμη τους, ας είσθε βέβαιοι, δεν θα σβηστεί από το χρόνο που φθείρει τους θνητούς".

Υστερόγραφο πρώτο: Μετά τα Δεκεμβριανά και παρά τα ωραία λόγια του Γεωργιάδη, η διοίκηση της Ηλεκτρικής απέλυσε τον Βασίλη Βέγγο, αποδίδοντάς του ευθύνη για τις ζημιές που υπέστησαν οι εγκαταστάσεις από την μάχη στην οποία συμμετείχε...

Υστερόγραφο δεύτερο: Φεύγοντας τότε από την Ελλάδα, οι γερμανοί έβαλαν στο μάτι την Ηλεκτρική, η οποία αποκτήθηκε το 1961 από την ΔΕΗ. Σήμερα που ξανάρχονται, έχουν βάλει στο μάτι την ΔΕΗ...

--------------------------------------------------
(*) Στρατιωτικό εργοστάσιο που κατασκεύαζε είδη ιματισμού και υπόδησης για τις ανάγκες του στρατού ξηράς. Εκεί βρισκόταν και το στρατιωτικό χημείο.

12 Οκτωβρίου 2017

Υπερασπιστής της πίστης αλλά... σατανιστής!

Στην πρόσφατη συζήτηση που έγινε στην βουλή περί του νομοσχεδίου για την ταυτότητα φύλου, ακούστηκαν διάφορες απόψεις, άλλες τεκμηριωμένες και άλλες ξεκάρφωτες, πολλές από τις οποίες προκάλεσαν ευθυμία σε όσους βρίσκονταν στην αίθουσα αλλά και σε όσους παρακολούθησαν την διαδικασία από τις τηλεοράσεις τους.

Συνήθως, αυτή η ευθυμία εκδηλωνόταν με απλά χαμόγελα ή διακριτικά γελάκια. Ακριβώς όπως έγινε όταν ο βουλευτής των Ανεξάρτητων Ελλήνων Κώστας Κατσίκης, επιχειρώντας να δικαιολογήσει την αντίθεσή του στο νομοσχέδιο, υποστήριξε ότι με την αλλαγή ταυτότητας φύλου ενδέχεται να αλωθεί το άβατο του Αγίου Όρους ή να επηρεαστεί ο αθλητισμός. Κατά τον βουλευτή, δηλαδή, μπορεί μια γυναίκα να γίνει άντρας επειδή θέλει να επισκεφθεί το Βατοπέδι ή ένας άντρας να κόψει την φύση του μόνο και μόνο για να μπορεί να διακριθεί στην σφαιροβολία συναγωνιζόμενος γυναίκες.

Εκεί, όμως, που γέλασαν μέχρι δακρύων και τα πόμολα, ήταν όταν ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής Χρήστος Παππάς εμφάνισε την συμμορία του ως τον μοναδικό πολιτικό υπερασπιστή της ορθόδοξης πίστης: "Πάνω από τον θεό, την πατρίδα και την φαμίλια μας, εμείς οι εθνικιστές δεν βάζουμε κανένα Ευρωπαϊκό Δικαστήριο δήθεν δικαιωμάτων του ανθρώπου (...) Όσο εσείς τσακώνεστε για τις ψεύτικες επαναστάσεις σας, την οκτωβριανή οι αριστεροί, και την γαλλική οι δεξιοί, εμείς οι έλληνες προσβλέπουμε σε μία επανάσταση, την ελληνική επανάσταση, την εθνική επανάσταση του 1821, την μοναδική εθνικιστική επανάσταση στην παγκόσμιο ιστορία, την επανάσταση που έγινε για του Χριστού την πίστη την αγία και της πατρίδος την ελευθερία".

Η συνέχεια είναι γνωστή σε όλους. Ο υπουργός δικαιοσύνης Σταύρος Κοντονής πέταξε από το βήμα το -ρητορικό- ερώτημα "για του Χριστού την πίστη την αγία σκοτώσατε τον Φύσσα;", οι φασίστες τον κατηγόρησαν ότι παρεμβαίνει στο έργο της δικαιοσύνης και ακολούθησε ένας μικρός χαμός που έχει ήδη παρουσιαστεί από όλα σχεδόν τα μέσα ενημέρωσης, οπότε δεν χρειάζεται να προσθέσουμε τίποτε εμείς.


Για ποιου Χριστού την πίστη την αγία;
Όμως, τα μέσα ενημέρωσης ανακάλυψαν και κάτι άλλο. Ανακάλυψαν ότι ο χρυσαυγήτης βουλευτής Γιώργος "εγέρθητου" Γερμενής είναι μέλος του ροκ συγκροτήματος Naer Mataron, το οποίο κάποτε έβγαλε ένα τραγούδι με τίτλο "Extreme Unction", όπου καθυβρίζει την χριστιανική θρησκεία και τον ίδιο τον Χριστό. Σχετικά μ' αυτό έγραψε χτες ο Νίκος Μπογιόπουλος ένα άρθρο στον Ημεροδρόμο, όπου παρουσιάζει κι ένα βιντεοκλίπ του εν λόγω συγκροτήματος με τον Γερμενή να "τραγουδάει" εν μέσω φλεγόμενων ανάποδων σταυρών και αντεστραμμένων σατανικών πεντάλφα. Σε όλα αυτά, εμείς θα προσθέσουμε μερικά στοιχεία που αποδεικνύουν περίτρανα πού έχει γραμμένη ο Γερμενής "του Χριστού την πίστη την αγία".

Κατ' αρχάς, επιτρέψτε μου να αποπειραθώ μια απόδοση στα ελληνικά του αγγλόγλωσσου "Extreme Unction" (πρόκειται για την καθολική μεταλαβιά των ετοιμοθάνατων), το οποίο περιλαμβάνεται στο άλμπουμ "Discipline Manifesto" που κυκλοφόρησε το 2005:
Διανοητικά ανεπαρκείς, γεμάτοι βλακεία λένε: "μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι".
Δεν θα ήταν ωραίο αν όλοι αυτοί πήγαιναν στον παράδεισό τους,
αυτόν που διακηρύχθηκε από την γαμημένη χριστιανική εκκλησία.
Στον παράδεισό τους θα βρουν άσχημες και διανοητικά ανάπηρες γυναίκες.
Για πάνω από μισό εκατομμύριο χρόνια ο θεός καθόταν,
βλέποντας τους ανθρώπους να βγάζουν ο ένας του άλλου το μάτι
και μόνο τότε είχε την λαμπρή ιδέα
να στείλει τον μπάσταρδο γιο του, τον γαμημένο Ιησού Χριστό.
Αλλά τώρα ο διάβολος κυριαρχεί κι αυτή η ιδέα είναι ανόητη.
Θα αφήσουμε την εκκλησία να σαπίσει σαν χέρι που έπαθε γάγγραινα
και θα σφάξουμε πάνω στους βωμούς της τους ηλίθιους
και όσους εμπορεύονται τα παλιά σκάνδαλα.
Το υγιέστερο κομμάτι της νεολαίας θα είναι μαζί μας.
Ο γεωργός με το δρεπάνι του θα φροντίσει σωστά την νέα σοδειά.
Καμμένοι, ακρωτηριασμένοι, εκατομμύρια προγόνων μας
έπεσαν κάτω από χριστιανικούς ύμνους για την αγάπη.
Θα εκδικηθούμε! Διψάμε για αίμα!
Είπαμε ότι το συγκρότημα λέγεται Naer Mataron. Μη ψάχνετε στα λεξικά να βρείτε τι σημαίνει. Έτσι έλεγαν οι αρχαίοι σουμέριοι τον Άδη, τον θεό του θανάτου. Το συγκρότημα ειδικεύεται σε μια ακραία μορφή χεβυμεταλλάδικου ροκ, το Black Metal, παλιότερα γνωστό και ως Heavy Metal Satanic Rock. Είναι δημιούργημα του Γερμενή από το 1994 και τα μέλη του συμμετέχουν πάντοτε με ψευδώνυμα. Ο Γερμενής επέλεξε ως ψευδώνυμο το γνωστό "Καιάδας" ενώ έχουν περάσει και ο Μορφέας, ο Ίντρα, ο Ασμοδαίος, ο Τάλως κλπ.

Παρένθεση. Προφανώς από λάθος, ο Καιάδας έφτιαξε το συγκρότημα ως Nar Mataron. Φαίνεται πως κάποιος βρέθηκε έναν χρόνο αργότερα να του υποδείξει το λάθος και το 1995 το συγκρότημα ξαναβαφτίστηκε και το Nar έγινε Naer. Κλείνει η παρένθεση.

Το 2009, ο Καιάδας έδωσε συνέντευξη στον ιστότοπο Rockap. Ανάμεσα σε κάμποσες ανοησίες, είπε και τα εξής, τα οποία δεν επιδέχονται παρερμηνεία: "Το black metal είναι αντιχριστιανικό και παγανιστικό όσον αναφορά στην μουσική, και αναζητά την κατάργηση του χριστιανικού συστήματος και την δημιουργία ενός καινούργιου (...) Η μουσική είναι η έκφραση κάθε άρρωστου ανθρώπινου μυαλού που θέλει να εκφράσει ό,τι μήνυμα θέλει (...) Ποτέ δεν ήμασταν πολιτική μπάντα. Πάντα μας γοήτευαν το αντιχριστιανικό πνεύμα και η αρχαιότητα".

Βέβαια, ο αντιχριστιανισμός των Naer Mataron είναι τόσο βλακώδης ώστε εκφράζει απόλυτα την ευφυΐα του ιδρυτή τους. Ο χριστιανισμός είναι δομημένος στην αντίθεση του θεού με τον διάβολο, οπότε δεν μπορείς να δηλώνεις "αντιχριστιανός" απορρίπτοντας τον θεό αλλά αναγνωρίζοντας τον διάβολο. Και οι Naer Mataron αυτοπροβάλλονται ως "η πιο επικίνδυνη σατανική μπάντα του κόσμου".

Το σοβαρό πρόβλημα που έχουν ο Καιάδας και η παρέα του με τον χριστιανισμό, γίνεται σαφές από τους τίτλους των δίσκων τους. Ενδεικτικά: Tales of the Twelve Gods (1994), Skotos Aenaon (2000),  A Holocaust in Front of God's Eyes (2001), Voice of Hate (2006), Εγώ ειμί το φως του κόσμου (2012), Ζήτω ο θάνατος (2012), Και ο λόγος σάρξ εγένετο (2013), Lucitherion (σημ.: Εωσφοριάδα - 2017). Δυστυχώς για τους "χριστιανούς" χρυσαυγήτες, η ιστορία συνεχίζεται, οπότε δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν την γνωστή "γυναικουλίστικη" δικαιολογία τους περί νεανικών απερισκεψιών, περί λαθών του παρελθόντος κλπ.

"Η πιο επικίνδυνη σατανική μπάντα σ' αυτό τον κόσμο επιστρέφει με 6ο άλμπουμ χάους, καταστροφής, Σατανά!"

Επίλογος. Στο παραπάνω κείμενο περιορίστηκα στο αν και κατά πόσο ο χρυσαυγήτης Καιάδας αγωνίζεται για "του Χριστού την πίστη την αγία". Δεν ασχολήθηκα καθόλου για το αν είναι ναζί ή όχι. Επίσημα, οι Naer Mataron αρνούνται ότι είναι νεοναζί μπάντα (*). Δυστυχώς, στο άλμπουμ τους "Praetorians" (το καλύτερό τους, κατά τον Καιάδα) υπάρχει ένα τραγουδάκι με τίτλο "Ostara". Όσοι δεν έχετε πρόβλημα με τα αγγλικά σας, ρίξτε μια ματιά στους στίχους εδώ και πείτε μου ότι το περιεχόμενό του δεν είναι νεοναζιστικό.

Α, μη το ξεχάσω! Το "Ostara" ήταν το αγαπημένο εθνικιστικό περιοδικό του Χίτλερ. Στον πρόλογο του πρώτου τεύχους της τρίτης περιόδου του περιοδικού, ο αρχιναζί έγραφε: "Πρέπει να θυμόμαστε ότι τα κινήματα της σβάστικας και του φασισμού είναι βασικά απόγονοι του Ostara".

-----------------------------------------------------
(*) Ολόκληρη η σχετική δήλωση στο ειρωνικό κείμενο "Don't call Naer Mataron a neo-nazi political band just because their bassist is one or they'll sue you" του χεβυμεταλλάδικου ιστοτόπου Gauntlet.

11 Οκτωβρίου 2017

Η ιερά οργή της Ιεράς Συνόδου

Τις προηγούμενες μέρες έγινε πολλή συζήτηση για την "αυστηρή" -και πλημμυρισμένη με εμφανή ιερή οργή- ανακοίνωση με την οποία η Ιερά Σύνοδος ξεκαθαρίζει την στάση της απέναντι στην πολιτεία δείχνοντας τα δόντια της. Επειδή κάτι τέτοιες ανακοινώσεις θα ήσαν για γέλια αν δεν ήσαν τραγικές, ας σχολιάσουμε μερικά σημεία της, μπας και καταλάβουμε πού το πάνε οι ογδόντα ιεράρχες:

(1) Οποιαδήποτε πρόταση αναθεώρησης του Συντάγματος απόκειται στην πρωτοβουλία της Βουλής. Επομένως η οποιαδήποτε συζήτηση γύρω από το θέμα αυτό θα γίνει με διακομματική Επιτροπή των Κοινοβουλευτικών Κομμάτων και όχι με εκπροσώπους της Κυβέρνησης.
- Πάλι καλά που η διοικούσα εκκλησία "επιτρέπει" στην βουλή να ασχοληθεί με την αναθεώρηση του συντάγματος. Από κει και πέρα, ομολογώ πως αδυνατώ να καταλάβω την βάση επί της οποίας οι ιεράρχες μιλούν για διάλογο, σάμπως και είναι υποχρεωμένη η βουλή να ζητήσει την γνώμη των ρασοφόρων επί του συντάγματος. Το ίδιο ακατανόητος είναι και ο τσαμπουκάς "εμείς δεν μιλάμε με την κυβέρνηση αλλά με διακομματική επιτροπή".

Η επιστολή (αντίγραφα πρώτης και τελευταίας σελίδας) με την οποία οι αγιορείτες παρακαλούν τον Χίτλερ
να αναλάβει υπό την "υψηλήν προσωπικήν προστασίαν και κηδεμονίαν" του το Άγιο Όρος (17/7/1941).

(2) Η Εκκλησία (...) δεν γνωρίζει τον όρο "χωρισμός" στην πνευματική της αποστολή, αφού δεν μπορεί να τον εφαρμόσει στην κοινωνία έστω και αν επιβληθή μονομερώς από την Πολιτεία με ιδεολογικούς όρους, γι’ αυτό την οριστική απάντηση στο ζήτημα αυτό την δίνει πάντοτε, "θάττον ή βράδιον" ο ίδιος ο ευλαβής ελληνικός λαός. Η Εκκλησία (...) δεν μπορεί να ζητήσει ποτέ τον χωρισμό από το λαό της, γιατί αυτό επιδιώκεται. Η Εκκλησία υπήρξε, είναι και θα υπάρχει μάνα αυτού του λαού με ό,τι αυτό σημαίνει.
- Εδώ οι ιεράρχες κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν. Ποιος θέλει να χωρίσει την εκκλησία από την κοινωνία και τον λαό της; Το ζητούμενο είναι να χωριστεί η πολιτεία από την εκκλησία κι απο κει και πέρα κοινωνία και εκκλησία ας ρυθμίσουν την σχέση τους όπως νομίζουν. Όσο για αυτή την απάντηση που δίνει "θάττον ή βράδιον" (αργά ή γρήγορα) ο ευλαβής ελληνικός λαός, κάνω λάθος ή όντως υποβόσκει εδώ κάποια απειλή για διεξαγωγή δημοψηφίσματος με κάλπες που θα στηθούν στις εκκλησίες, δηλαδή κάτι σαν εκείνη την ανοησία που είχε διεξαγάγει ο Χριστόδουλος για την αναγραφή τού θρησκεύματος στις ταυτότητες;

(3) Η Εκκλησία δεν θεωρεί ότι η νομική προσωπικότητα δημοσίου δικαίου (σ.σ.: η Εκκλησία είναι ΝΠΔΔ) χορηγεί στην Πολιτεία το δικαίωμα να νομοθετεί μονομερώς.
- Άλλο πάλι και τούτο! Δεν έχει δικαίωμα η πολιτεία να νομοθετεί δίχως να έχει κάνει πρωτύτερα κάποια συμφωνία με τα ΝΠΔΔ που επηρεάζονται από την ψήφιση κάποιου νόμου! Άρα κακώς οι κυβερνήσεις της τελευταίας οκταετίας έκλεισαν δεκάδες ΝΠΔΔ νομοθετώντας μονομερώς και χωρίς να έχει προηγηθεί διάλογος με τους εργαζομένους σε αυτά.

(4) H συνταγματική και διαπιστωτική αναγνώριση της ορθόδοξης χριστιανικής πίστης ως "επικρατούσας θρησκείας" διαδραματίζει ρόλο ενός πληθυσμιακού, ιστορικού και πολιτισμικού τεκμηρίου για τον νομοθέτη, τον δικαστή και την κρατική διοίκηση.
- Κατά πρώτον, δεν βλέπω να υπάρχει οποιοσδήποτε λόγος να επηρεάζει το έργο οποιουδήποτε κρατικού λειτουργού το τεκμήριο της "επικρατούσας θρησκείας". Αλίμονο αν π.χ. τα δικαστήρια έβγαζαν αποφάσεις επηρεασμένες από το θρήσκευμα των πολιτών που προσφεύγουν σ' αυτά. Και κατά δεύτερον δεν αντιλαμβάνομαι ποια ανάγκη επιβάλλει την διαπιστωτική αναγνώριση της "επικρατούσας θρησκείας" μέσα από το σύνταγμα. αφ' ης στιγμής το σύνταγμα ισχύει κατά τον ίδιο τρόπο για τους πάντες, ανεξαρτήτως θρησκεύματος.

(5) Η Εκκλησία της Ελλάδος έχει θεοΐδρυτη προέλευση, όπως αναγνωρίζει και το άρθρο 1 του Καταστατικού Χάρτου Της, η δε κοσμική Της έκφανση και λειτουργία υπό την μορφή κοσμικού οργανισμού έχει το ποίμνιό Της ως λαϊκή και δημοκρατική βάση της νομιμοποιήσεώς Της (...) δεν μπορεί να δεχθεί οποιαδήποτε συμβολική υποβάθμιση ή θεσμική υποτίμησή Της στο πλαίσιο είτε της αναθεωρήσεως του Συντάγματος είτε τροποποιήσεως της τυπικής, κοινής νομοθεσίας.
- Η λογική του παραλόγου: την Εκκλησία της Ελλάδος την ίδρυσε ο θεός, επειδή... έτσι γράφει το καταστατικό της!! Κι όποιος έχει αντίθετη γνώμη, ας ρίξει μια ματιά στο ποίμνιό της και να το βουλώσει. Εννοείται ότι, εφ' όσον είναι "θεοΐδρυτη", η εκκλησία δεν μπορεί να επιτρέψει σε κανέναν να την μειώσει, να την υποτιμήσει ή να την θίξει καθ' οιονδήποτε τρόπο διότι έτσι θα είναι σαν να μειώνει, να υποτιμά και να θίγει τον ίδιο τον θεό.

(6) Το ελληνικό Έθνος είχε μετά τον εκχριστιανισμό του έναν ιστορικά σταθερό πυρήνα, που περιλαμβάνει και την ορθόδοξη θρησκεία. Κατά συνέπεια, η αφαίρεση των στοιχείων θρησκευτικής ταυτότητας του Έθνους από το κείμενο του Συντάγματος θα αποτελούσε προσπάθεια εισαγωγής μίας νέας "εθνολογίας", καθώς αποκόπτει το Έθνος από ένα ουσιώδες περιεχόμενο του πυρήνα της ιστορικότητάς του, της ενεργού παράδοσής του και της παρούσης συλλογικής καθημερινότητάς του.
- Άντε πάλι το γνωστό κι από τα χρόνια της τουρκοκρατίας ποιηματάκι για την σχέση της πατρίδας με "του Χριστού την πίστη την αγία". Ένα επικίνδυνα απλοϊκό ποιηματάκι που ουσιαστικά αποδέχεται τους ιεράρχες ως εκπροσώπους όχι μόνο της εκκλησίας αλλά και ολόκληρου του ελληνικού έθνους. Κατ' επέκταση, όποιος τολμήσει να τα βάλει με την εκκλησία θα είναι σαν να τα βάζει με ολόκληρο το έθνος. Αν και αποτελεί πράγματι ζητούμενο η σχέση που μπορεί να έχει η εκκλησία με ένα έθνος του οποίου την επανάσταση αφόρισε εν τη γενέσει της...


Το "ελληνικόν έθνος" (διά του επισκόπου του) ευχαριστεί τον Χίτλερ για την "άκραν
ευγένειαν" και τον "αληθή ιπποτισμόν" των "ηρωικών στρατευμάτων κατοχής".

Περιλαμβάνει κι άλλα ωραία η εν λόγω έμπλεως ιεράς οργής ανακοίνωση της ιεραρχίας αλλά δεν νομίζω ότι χρειάζεται να επεκταθούμε περισσότερο για να συμφωνήσουμε πως όλα τούτα θα ήσαν για γέλια αν δεν ήσαν τραγικά. Και η τραγικότητά τους έγκειται στο γεγονός ότι τα παίρνουν στα σοβαρά πολλοί εξ εκείνων από τους οποίους προσδοκούσαμε ότι θα δρομολογούσαν επί τέλους τις διαδικασίες για να τελειώνει ο τραγικός εναγκαλισμός κράτους και εκκλησίας και να αποδοθούν "τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ". Δυστυχώς, στην παρούσα περίοδο της επαναλαμβανόμενης κωλοτούμπας, η "ριζοσπαστική αριστερά" δεν δείχνει διατεθειμένη να δαγκώσει τα χέρια των ιεραρχών. Κάνει καλύτερα την δουλειά της φιλώντας τα.

Δεν θέλω να πω περισσότερα. Όποιος έχει όρεξη να ψάξει περισσότερο το θεματάκι της σχέσης εκκλησίας και έθνους, ας ρίξει μια ματιά σε μια σειρά τεσσάρων κειμένων που δημοσιεύθηκαν σε τούτο το ιστολόγιο πέρυσι τον Μάιο, με γενικό τίτλο "Εκκλησία και φασισμός".

10 Οκτωβρίου 2017

Οι προβληματισμοί των "έγκυρων"

Είναι γνωστό στους φίλους αυτού του ιστολογίου ότι λόγοι ανεξάρτητοι της θελήσεώς μου με ανάγκασαν να επιμηκύνω μέχρι ξεχειλώματος τις φετεινές καλοκαιρινές διακοπές μου (η λέξη διακοπές να διαβαστεί με πολλά εισαγωγικά, παρακαλώ). Έτσι, η προ δεκαημέρου επάνοδός μου στην καθημερινότητα ήταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία, κάτι σαν βουτιά στα βαθιά με ταυτόχρονο κρύο ντους. Βλέπετε, έχασα την περίοδο του Σεπτέμβρη, κατά την οποία η χειμερινή "κανονικότητα" έρχεται να διαδεχτεί την θερινή ραστώνη με αργά βήματα και με στόχο την ομαλή επαναφορά στο μαντρί και την σταδιακή προσαρμογή προς αποφυγή οιουδήποτε σοκ.

Έτσι, βρέθηκα ξαφνικά σε ένα περιβάλλον που μου θύμισε... τεκέ. Ζαλίστηκα από τις αναθυμιάσεις των λογής-λογής λιβανιών που φρόντισαν να ανάψουν τα μέσα ενημέρωσης, προκειμένου να μας αποχαυνώσουν. Βλέπετε, τώρα που τα "μπάνια του λαού" έχουν γίνει ανάμνηση και άρχισαν να εκδηλώνονται οι πρώτες μπόρες της φοροκαταιγίδας, επανέρχεται ο κίνδυνος να ανοίξει τα μάτια του ο πολίτης, να πάρει χαμπάρι τις αλυσίδες του και να ξεσηκωθεί. Οπότε, πρέπει κάποιοι να φροντίσουν ώστε αυτός ο πολίτης να μαστουρώσει και να παραμείνει αραχτός στον καναπέ του ώσπου να φτάσει το επόμενο καλοκαίρι. Και ποιοι άλλοι μπορούν να κάνουν άψογα αυτή την δουλειά παρά οι εξωνημένοι "έγκυροι" της ενημέρωσης;

Δέκα εγνωσμένης αξίας υποψήφιοι κεντροαριστεροί ηγέτες. Δύσκολη επιλογή.

Δεν μπορώ παρά να παραδεχτώ ότι οι άνθρωποι είναι συνεπείς στην υποχρέωση που έχουν αναλάβει, να υπηρετούν δηλαδή το σύστημα που τους τρέφει. Η "εγκυρότητά" τους στο να εφευρίσκουν ανύπαρκτα προβλήματα ώστε να αποκρύπτουν τα πραγματικά είναι εκπληκτική. Έτσι, πριν καλά-καλά βγάλω την βερμούδα και τις σαγιονάρες, φρόντισαν να μου δώσουν την λίστα με τα θέματα που πρέπει να με απασχολήσουν και να με προβληματίσουν τώρα που μπαίνει ο χειμώνας.

Στην κορυφή αυτής της λίστας βρέθηκε το περίφημο συνέδριο για την... επανίδρυση να την πω... αναμόρφωση να την πω... της κεντροαριστεράς. Παναπεί, ένα πανηγυράκι κάποιων πολιτικά τελειωμένων, που αυτοτοποθετούνται κάπου δεξιότερα του ΣυΡιζΑ, επειδή προφανώς θεωρούν ότι ο ΣυΡιζΑ παραείναι αριστερά. Κανονικά, θα έπρεπε να μου ανεβεί η πίεση με όλους αυτούς τους "αναμορφωτές", οι οποίοι κοντεύουν να αλλοιθωρίσουν κοιτώντας μια δεξιά και μια αριστερά μήπως και βρεθεί καμμιά καρεκλίτσα και γι' αυτούς είτε στον ΣυΡιζΑ είτε στην Νέα Δημοκρατία. Ευτυχώς, η πίεσή μου έμεινε χαμηλά χάρη στα ατέλειωτα γέλια που μου προκάλεσε το όλο εγχείρημα από την βάση του, σύμφωνα με την οποία πρέπει να επανιδρυθεί η κεντροαριστερά για να κρατάει παλάντζο ανάμεσα στην δεξιά της ΝΔ και στην αριστερά του ΣυΡιζΑ. Άκου αριστερά ο ΣυΡιζΑ! Πώς να μη γελάσεις;

Το επόμενο θέμα που έπρεπε να με απασχολήσει είναι αν και κατά πόσο οι κομμουνιστές έσφαξαν τον παππού (κάποιον από τους παππούδες της τέλος πάντων) της Καϊλή. Με άλλα λόγια, πρέπει να σκεφτώ σοβαρά την περίπτωση να είναι το ίδιο πράγμα ο φασισμός με τον κομμουνισμό, οι φούρνοι των στρατοπέδων συγκέντρωσης με τα γκουλάγκ, ο Αδόλφος με τον Σήφη, "Ο Αγών μου" με "Το Κεφάλαιο" και η μπύρα με την βότκα. Με απλά λόγια, πρέπει να αντιμετωπίσω το δίλημμα: να πάρω στα σοβαρά την Καϊλή και τον Άδωνι που την υποστήριξε ή όχι;

Κι ενώ έχω τόσα σοβαρά προβλήματα στο μυαλό μου, ήρθε κι αυτό το τελευταίο με το νομοσχέδιο για την αλλαγή φύλου να με αποτελειώσει. Μα καλά, συζητάει η βουλή για την αλλαγή φύλου τώρα και πίσω; Πώς νόμιζα ότι αυτό το θέμα είναι λυμένο εδώ και χρόνια και ο καθένας είναι ελεύθερος να αλλάξει φύλο όποια ώρα και στιγμή θελήσει; Η εκκλησία από δω να ζητάει απόσυρση του νομοσχεδίου, οι αγιορείτες από κει να φωνάζουν ότι θα μας κάψει ο θεός, ο άλλος πιο πέρα να θυμάται τον Αδάμ και την Εύα... να και τα κανάλια να μιλάνε συνεχώς για "αλλαγή φύλου" και "αλλαγή φύλου"... ε, κόντεψα να χαζέψω ο άνθρωπος, ώσπου...

Ώσπου έρριξα μια ματιά στο ίδιο το νομοσχέδιο και διαπίστωσα ότι δεν μιλάμε για "αλλαγή φύλου" αλλά για "αλλαγή ταυτότητας φύλου". Κάπου εκεί ανάσανα με ανακούφιση. Δεν ήμουν εγώ που ρετάριζα, οι "έγκυροι" είναι που δεν καταλαβαίνουν τι τους γίνεται.

Πάντως, το σημαντικώτερο πρόβλημα που πρέπει να επιλύσω -πάντοτε σύμφωνα με τις υποδείξεις των "έγκυρων"- είναι να προσδιορίσω τις κεφαλαιώδεις διαφορές ανάμεσα στην σημερινή και στην επίδοξη κυβέρνηση. Πρέπει, δηλαδή, να αποφασίσω αν με συμφέρει να μείνω στην αριστερή σιγουριά τού Αλέξη ή να ρισκάρω το κβαντικό άλμα που θα κάνει ο Κυριάκος. Με ποιον από τους δυο ως πρωθυπουργό θα έρθουν περισσότεροι ξένοι να επενδύσουν στον τόπο μας; Με ποιον από τους δυο θα πάρουν τα πάνω τους οι βιομήχανοι ώστε να ανοίξουν νέες θέσεις εργασίας; Με ποιον από τους δυο θα έρθουν περισσότεροι τουρίστες, ώστε να μπορούν οι ξενοδόχοι να προσλάβουν περισσότερους εργαζόμενους με αντάλλαγμα ένα κρεββάτι κι ένα πιάτο φαΐ; Με ποιον από τους δυο θα μείνουν περισσότερο ευχαριστημένοι οι ευρωπαίοι και οι δουνουτιανοί ώστε να έχουμε κι εμείς περισσότερες ελπίδες πως θα μας κουρέψουν τα χρέη και θα μας συμπαρασταθούν στην προσπάθειά μας για ανάκαμψη; Αυτά είναι σοβαρά ερωτήματα και κανείς δεν μπορεί να τα αντιμετωπίζει αψήφιστα.

Παραμονές ευρωεκλογών 2014 στον Αντέννα. Ρογκάκος και Κούρος μας υποδεικνύουν τι να ψηφίσουμε.

Αρκετά με την πλάκα. Είναι γεγονός ότι όλα τα μέσα μαζικής εξαπάτησης (ηλεκτρονικά και μη), πατροναριζόμενα είτε από την -εκάστοτε- κυβέρνηση είτε από την -εκάστοτε- αντιπολίτευση, προσφέρουν άψογα μαθήματα ιδιοτέλειας και καιροσκοπισμού καθώς επιδίδονται αδιάκοπα και άκοπα στην διαμόρφωση της κοινής γνώμης προς το συμφέρον των κέντρων εξουσίας και της τάξης που έχουν ταχθεί να υπηρετούν.

Πρόκειται για τα ίδια εκείνα μέσα και τους ίδιους εκείνους "έγκυρους" που πριν όχι πολλά χρόνια στήριζαν και προπαγάνδιζαν το χρηματιστήριο, τους ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας, την άμετρη δανειοδότηση και όλα όσα σήμερα καταδικάζουν απερίφραστα επειδή σήμερα έχουν άλλα τροπάρια να ψάλλουν. Σήμερα πρέπει να προπαγανδίσουν την πάση θυσία παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη, την ταχύτατη ολοκλήρωση των αξιολογήσεων, την συρρίκνωση του "σπάταλου" κράτους και την πλήρη παράδοση του λαού στις ορέξεις εκείνων που βγαίνουν πάντα κερδισμένοι, όπως και τότε με το χρηματιστήριο, τους ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας, την άμετρη δανειοδότηση και όλα όσα θα έπρεπε να θυμόμαστε αλλά κάπου τα έχουμε ξεχάσει.

Το μόνο που δεν πρόκειται ποτέ να κάνουν όλοι αυτοί οι "έγκυροι" είναι να μας πουν πως, εκτός από την υποταγή, υπάρχει κι άλλος τρόπος αντίδρασης. Αυτόν πρέπει να τον βρούμε μόνοι μας.